1982-1999 Gra Indiana Jones na komputery i konsole

Popularne filmy z Indianą Jonesem stały się podstawą stworzenia kilkunastu gier na komputery i konsole z lat 80. i 90. Oto ich krótkie zestawienie:

1982 - Raiders of the Lost Ark - Atari 2600

1984 - Indiana Jones in the Lost Kingdom - Commodore 64

1985 - Indiana Jones and the Temple of Doom - automaty Arcade

1987 - Indiana Jones in Revenge of the Ancients - Apple II, PC

1987 - Indiana Jones and the Temple of Doom - Amstrad CPC, Apple II, Atari ST, Commodore 64, MSX, PC, ZX Spectrum

1988 - Indiana Jones and the Temple of Doom - Nintendo Entertainment System

1989 - Indiana Jones and the Last Crusade: The Graphic Adventure - Amiga, FM Towns (Japonia - 1990), Macintosh, PC, Atari ST

1989 - Indiana Jones and the Last Crusade: The Action Game - Amiga, Amstrad CPC ), Atari ST, Commodore 64, PC, Sega Master System (1990 – Europa), MSX, ZX Spectrum

1991 - Indiana Jones and the Last Crusade Nintendo Entertainment System

1992 - Indiana Jones and the Fate of Atlantis: The Graphic Adventure - Amiga, Commodore 64, FM Towns (Japonia), SEGA Megadrive, Macintosh, PC

1992 - Indiana Jones and the Fate of Atlantis: The Action Game - Amiga, Amstrad CPC , Atari ST, Commodore 64, PC, ZX Spectrum

1992 - Indiana Jones and the Last Crusade - SEGA Game Gear

1992 - The Young Indiana Jones Chronicles - Nintendo Entertainment System

1993 - Indiana Jones and the Last Crusade - Nintendo Entertainment System

1994 - Indiana Jones' Greatest Adventures - Super Nintendo

1994 - Indiana Jones and the Last Crusade - Game Boy

1994 - Young Indiana Jones: Instruments of Chaos - SEGA Megadrive

1996 - Indiana Jones and his Desktop Adventures - Apple Macintosh, PC

1999 - Indiana Jones and the Infernal Machine - Game Boy Color, Nintendo 64 i PC

Więcej w serwisie http://classicgames.about.com/od/history/tp/History-of-Indiana-Jones-Games.htm

1992 - konsola Sega Wondermega

Konsola Wondermega została wypuszczona w 1992 roku jako wspólny projekt Sega i JVC (X'Eye). W praktyce była ona połączeniem Mega Drive i Mega CD, ale z dodaną funkcją karaoke i poprawionym DSP i wyjściem dźwiękowym. Razem z konsolą sprzedawano 4 gry i aplikację wykorzystującą karaoke. Do konsoli można było podłączyć dwa mikrofony i zrobić fajną zabawę ze znajomymi.
W 1993 roku wypuszczono pakiet WonderMIDI, pozwalający na podłączenie do konsoli klawiatury muzycznej, służącej do nauki gry na pianinie. W tym samym roku na rynku pojawiła się zmieniona wersja systemu, przede wszystkim pod kątem redukcji kosztów.
Redukcja kosztów była potrzebna, bo konsola była droga (ponad 600 USD na początku sprzedaży). Ponieważ na półkach sklepowych były jeszcze dostępne normalne Segi Mega Drive / Genesis, dlatego zainteresowanie podobną i do tego niezbyt tanią konsola, było niewielkie. Za to obecnie konsola jest rarytasem kolekcjonerskim, szczególnie w wersji sygnowanej przez JVC i Victor.

Dane techniczne:
CPU: 2x Motorola 68000; 1x 12.5 MHz, 1x 7.6 MHz
Koprocesor: 3.5 MHz Zilog Z80
RAM: 832 KB
VRAM: 64 KB
ROM: 128 KB
Grafika 320x224, paleta 512 kolorów, 64 jednocześnie na ekranie
Dźwięk: Yamaha YM2612 6 kanałów FM, 4 kanały PSG, układ JVC DSP 1-bitowy DAC
Nośniki: kartridże i płyty CD

1995 - konsola Sega Nomad

Sega Nomad to trzecia próba Segi w zakresie konsol przenośnych. Była to pomniejszona wersja 16-bitowej konsoli Sega Genesis w wersji amerykańskiej, korzystała z takiego samego nośnika - kartridży. Posiadała ponad 3" ekran LCD TFT, który wyświetlał bardzo wyraźny obraz pozbawiony smużenia, ale można ją było również podłączyć do telewizora i grać jednocześnie przez 2 użytkowników. Wszystkie gry, które dostępne są na europejskiego Mega Drive będą również chodziły na Nomadzie, ale nie mogą mieć blokady regionalnej (nie pomoże wówczas nawet przejściówka).
Jako konsola przenośna Nomad nie sprawdzał się najlepiej i od początku sprzedawał się słabo. Jego największymi wadami były duże wymiary, spora waga i bardzo krótki czas pracy na bateriach (specjalności Segi już w Game Gear). Trudno mówić o komforcie i ekonomii, gdy konsola przenośna zużywa 6 baterii AA w ciągu zaledwie 90 minut. Ponadto konsola była zbyt droga i była zgodna sprzętowo z Genesisem tracącym szybko rynek, co powodowało że liczba nowych, atrakcyjnych gier była niewielka. Porażka w USA spowodowała, że konsola nie była sprzedawana w Europie.
Trudny dostęp do konsoli w Europie powoduje, że jest ona łakomym kąskiem kolekcjonerskim. W Wielkiej Brytanii egzemplarze w idealnym stanie i z kompletnym opakowaniem kosztują nawet 150 funtów.

Dane techniczne:

CPU: Motorola 68000, 7.67 MHz
Koprocesor: Zilog Z80, 3.58 MHz
RAM:64 KB, 8 KB bufor dźwięku
VRAM: 64 KB
ROM: 20 KB jednocześnie na ekranie
Dźwięk: Texas Instruments SN76489, generator programowalny 4 kanały + Yamaha YM2612, 6 kanałów FM
Cena początkowa: 180 USD (USA, 1995)

1998 - konsola Sega Genesis 3

Ekonomiczna wersja konsol Genesis/Megadrive od Sega. Produkowana przez firmę Majesco na licencji Sega. Była znacznie mniejsza od oryginału i sprzedawana tylko z pojedynczym padem, zasilaczem i przewodem antenowym.
Dużym minusem konsoli był brak portu rozszerzeń, a więc brak możliwości współpracy z napędem Sega CD. Nie utrzymano również zgodności z rozszerzeniem Sega 32x.
Wraz z konsolą Majesco wydał również reedycje popularnych tytułów dla 16-bitowej Segi.
Konsola jest obecnie trudna i nieczęsta do kupienia na rynku wtórnym w Polsce.
Fani tej konsoli potrafią zwiększyć jej funkcjonalność o zgodność z Sega 32x. W sieci są również dostępne inne formy tuningu konsol Sega.

Dane techniczne:

CPU: Motorola 68000, 7.67 MHz
Koprocesor: Zilog Z80 @ 3.58 MHz - odpowiedzialny za dźwięk
RAM: 64 KB pamięć podstawowa, 8 KB dodatkowa, 8 KB dźwięk
VRAM: 64 KB
Grafika: 256x224, 320x224, paleta 512 kolorów z czego 64 wyświetlanych jednocześnie
Dźwięk: Texas Instruments SN76489 4 kanały + Yamaha YM2612 6 kanałów FM
Liczba gier: około 720 (zgodność z kartridżami dla Sega Genesis/Megadrive)
Cena: oficjalna w momencie wypuszczenia na rynek 30 USD

1994 - konsola Sega Saturn

Sega Saturn, była to 32-bitowa konsola do gier firmy Sega wydana w Japonii w 1994, a w USA w 1995 roku. W dniu premiery konsoli w Japonii sprzedano ok. 170 tys. egzemplarzy. Przez pewien czas była ona groźnym konkurentem Sony PlayStation, z którą przegrała wysoką ceną. Sega nie potrafiła usprawnić produkcji konsoli (zmniejszyć kosztów), aby nawiązać cenową walkę z firmą Sony. Konsola miła skomplikowaną konstrukcję wewnętrzną, która niejako wymuszała wyższe koszty produkcji. W momencie premiery cena konsoli w Japonii wynosiła 44 800 jenów (500 USD), w USA 400 USD, a konsola Sony była tańsza o ok. 100 dolarów. Początkowo konsola sprzedawała się nieźle i w ciągu 2 tygodni sprzedano 2,5 mln egzemplarzy. Szybki spadek sprzedaży już po kilku miesiącach spowodował, że konsola była sprzedawana i wspierana przez producenta do 1998 w USA i do 1999 w Japonii.
Saturn dla fanów oznaczał przede wszystkim najlepsze konwersje gier Gega z automatów i to właśnie ten czynnik przyciągał do sprzętu najbardziej. Każdy chciał mieć u siebie w domu takie słynne tytuły jak Sega Rally, Virtua Fighter, czy Virtua Cop.

Historia Saturna jest bardzo barwna i pokazuje dziwne i chaotyczne decyzje podejmowane przez producenta. Sega długo zastanawiała się nad następcą konsoli MegaDrive. W międzyczasie opracowała dwa moduły, znacznie rozszerzające jej możliwości: 32X, czyli rozbudowa MD do 32-bitowego; Sega CD, czyli napęd CD. Dzięki dziwnej strategii producenta klienci byli bardzo zdezorientowani i nie znali przyszłej sytuacji produktowej Segi. Zarówno 32X, jak i Sega CD nie były tanimi inwestycjami, więc trudno było znaleźć chętnych na te inwestycje, jeżeli wkrótce na rynku miała być przedstawiona nowa konsola. Z drugiej strony parametry nowej konsoli nie były znane. Tracili na tym i klienci i sama Sega. W praktyce z rynku stosunkowo szybko zniknęły zarówno Saturn jak i drogie rozszerzenie do Megadrive. Nie muszę dodawać, że zakup samej 32X lub Sega CD były dopiero początkiem wydatków, gdyż nabywca musiał jeszcze kupować specjalne wersje gier na te rozszerzenia !

Dane techniczne:

2 procesory Hitachi SuperH-2 7604 32-bitowe RISC, 28,6 MHz każdy
procesor SuperH-1 32-bitowy RISC 20 MHz do kontroli CD-ROM; Saturn Control Unit (SCU)
VDP 1 (Video Display Processor) 32-bitowy procesor odpowiedzialny za sprite-y, wielokąty i geometrię
VDP 2 32-bitowy procesor odpowiedzialny za wyświetlanie i przewijanie tła, mogący wyświetlać jednocześnie 5 płaszczyzn
procesor Motorola 68EC000 11,3 MHz 16-bitowy procesor dźwięku
Sega Custom Sound Processor (SCSP) zawierający Yamaha FH-1 22,6 MHz 24-bitowy procesor DSP
pamięć ROM: 4 MB
pamięć RAM: 2 MB
pamięć Video RAM: 1,54 MB
pamięć Audio RAM: 540 kB
pamięć RAM do przechowywania danych użytkownika: 32 kB, podtrzymywana za pomocą baterii litowej - konieczność jej wymiany co około 5 lat
grafika: 320 X 224, 640 X 224, 704 X 480; paleta 16,7 mln kolorów; do 32 tys. wyświetlanych jednocześnie
dźwięk: 32 kanały PCM, 8 kanałów FM, próbkowanie 44,1 kHz 16-bitowe
CD-ROM maks. 660 MB pojemności. Wbudowany CD-ROM był produkowany przez firmę JVC i miał podwójną prędkość 2x dla danych i pojedynczą w trybie audio. Maks. transfer 300 KB/s
wymiary: szerokość 260 mm, długość 230 mm, wysokość 83 mm
pobór mocy: 25 W