1999 - konsola WonderSwan

Zdjęcie dzięki serwisowi: http://www.theoldcomputer.com/

WonderSwan to przenośna konsola stworzona przez Bandai. Wydana została w 1999 roku w Japonii. System stworzył Gunpei Yokoia - ojciec Nintendo Game Boy oraz japońska firma Bandai. W założeniach WonderSwan miał konkurować z przenośnymi konsolami Neo Geo Pocket Color oraz Nintendo Game Boy Color. Cele projektanta były proste - niska cena i małe zużycie energii. Pan Yokoi zginął w wypadku samochodowym zanim finalna wersja konsoli ujrzała światło dzienne.
Monochromatycznego Wonderswana zastąpiono nieco później Wonderswanem Color (2000 rok). Niektóre gry WonderSwan Color były kompatybilne z wcześniejszą wersją konsoli, choć większość była wydawana specyficznie na nową platformę (inna zasada współpracy z procesorem graficznym). Wiele gier należało do nurtu anime i było specyficzne dla rynku japońskiego.
Wonderswan był dostępny w dziesięciu różnych wersjach kolorowych, można było na nim grać trzymając sprzęt poziomo lub pionowo. Poza brakiem koloru w wersji pierwotne, konsola była znakomicie zaprojektowana. Szkoda, że nie odniosła sukcesów poza Japonią. Produkcję wersji kolorowej zakończono w 2003 roku.

Dane techniczne:
CPU: 16-bitowy SPGY-1001 (specjalna wersja procesora NEC V30 MZ zgodnego z linią x86), 3.072 MHz
RAM: 16 KB
ROM: 1 KB EEPROM - zapisy stanu gier
Grafika: wyświetlacz FSTN LCD, rozdzielczość 224 x 144 mono, 8 odcieni szarości
Dźwięk: 4 kanały stereo, próbkowanie 4/8 bitowe, wbudowany głośnik mono
Wymiary/masa: 74.3 mm x 121 mm x 24.3 mm / 110 g
Nośniki: kartridże do 16 Mb z pamięcią zapisu
Zasilanie: 1 bateria AA, czas pracy do 30 godzin !
Cena: 4800 jenów (Japonia, 1999)

1995 - konsola Pippin @World

We wczesnych latach 90-tych, wielu producentów próbowało wejść na rynek konsol do gier z produktami media-center, obejmującymi oprócz czysto rozrywkowych funkcji gry), również funkcje multimedialne. na rynku pojawiły się produkty typu: Philips CD-i, Memorex VIS, Pioneer LaserActive i Panasonic 3DO. W 1995 roku, Apple Computer Inc. zakończyło wspólne prace nad projektem konsoli opartej na systemie operacyjnym - System 7 OS. Konsolę nazwano Pippin, a licencję na produkcję urządzenia powierzono japońskiemu specjaliście - Bandai Digital Entertainment. Bandai Pippin ATMARK został wprowadzony do sprzedaży w Japonii w 1995 roku i był pierwszym urządzeniem łączącym konsolę do gier z siłą i możliwościami komputera osobistego. Niestety rynek i media i zareagowały właściwie na ten produkt.
Wprowadzono trzy odrębne modele:
o 1995 - Bandai Pippin ATMARK - Japonia (kolor biały)
o 1995 - Bandai Pippin @WORLD- USA (kolor czarny)
o 1996 - Bandai Pippin @WORLD - japonia (kolor czarny)

Poza kolorem obudowy wnętrze wszystkich tych systemów jest identyczne.
Działania Apple bardzo przypominały prace prowadzone przez Commodore w linii Amiga - CDTV i CD-32, które były oparte na technologiach komputerów domowych Amiga 500 i Amiga 1200, ale wyposażone standardowo w napędy CD.
Atutem konsoli były jej możliwości pracy sieciowej, które zbladły na skutek rozwoju rynku PC i potanienia kart sieciowych.
Inną cechą konsoli Pippin był wbudowany napęd CD o prędkości 4x, dzięki czemu aplikacje multimedialne wgrywały się znacznie szybciej niż w konkurencyjnych produktach.
Zestaw był niestety stosunkowo drogi, co dodatkowo nie przysporzyło mu popularności.

Dane techniczne:

CPU: PowerPC 603 RISC Microprocessor, 66 MHz
RAM: 6 MB pamięci wspólnej dla systemu i grafiki, 64 KB SRAM Backup
VRAM: 1 MB
ROM: 4 MB, 128 KB flash ROM
Grafika: do 16.7 mln kolorów
Dźwięk: Stereo 16-bitowy, sampling 44 kHz
Nośnik: płyty CD, prędkość napędu 4x
Cena początkowa w USA: 600 USD

Tester dla Dziewczyny

Japoński gadżet jest wściekle różowy i z wyglądu przypomina puderniczkę dla nastolatki.

Jak działa? Do pamięci randkowego Tamagotchi wpisano quiz składający się ze 100 pytań. Np. "Jaki stylu uczesania preferują zwykle chłopcy u dziewczyn" lub "Jakie słowa udobruchają chłopaka po scenie zazdrości".

Odpowiadając na pytania poprawnie, zyskujemy kolejne punkty na skali "znajomości męskiej duszy". Warto dodać że producent Onna Dameshi, firma Bandai, podszedł do sprawy bardzo poważnie - wszystkie zawarte w gadżecie informacje są oparte na wynikach ankiety przeprowadzonej na tysiącu samotnych facetów w wieku od 20 do 39 roku życia.

Prócz quizu, w Onna Dameshi znajdziemy kilka gierek o tematyce "miłosno-randkowej". Cena w przeliczeniu około 90 zł. Wystarczy poprosić znajomą o zakup podczas podróży do Japonii.

Famicom ma 25 lat !

Zasadniczo Famicom i NES - to dokładnie te same konsole pod względem programowym i sprzętowym. Różni je wygląd i fakt, że Famicom został wydany w Japonii, a NES to jego odmiana wydana w USA i Europie. Dodatkową różnicą są inne gniazda kartridży, wymuszające stosowanie różnych modułów z grami do różnych wersji konsoli. Pierwsza wersja konsoli kosztowała w przeliczeniu na dzisiejszy kurs około 120 USD.

Na początku 1980 roku, dzięki dużemu sukcesowi jakie odniosły automaty do gier, Nintendo postanowiło stworzyć konsolę telewizyjną, która obsługiwałaby gry znajdujące się na kartridżach. Tak narodziła się pierwsza telewizyjna konsola tejże firmy o nazwie Famicom (Family Computer). Sprzęt opracowany został przez Masayukiego Uemura, a pierwsze konsole pojawiły się na japońskim rynku 15 czerwca 1983 roku. W niedługim czasie dobrze znane gry z automatów (Donkey Kong, Donkey Kong Jr. i Popeye) przeniesione zostały na nową platformę.

Famicom jest najlepiej sprzedającą się konsolą swoich czasów na świecie. Według informacji Nintendo do dnia dzisiejszego sprzedanych zostało ponad 60 milionów sztuk. Ostatnią wydaną grą na japońskim rynku jest Adventure Island 4 (1994 r). Pomimo tego, że gry nie były wydawane, Nintendo do października 2003 roku nadal produkowało konsole!

Famicom posiada przymocowane na stałe dwa kontrolery, każdy z nich ma kształt zaokrąglonego prostopadłościanu i na każdym znajdują się przyciski A i B oraz krzyżak. Drugi manipulator posiada wbudowany wewnętrzny mikrofon, który wykorzystywany jest tylko przez kilka gier. Brakuje w nim przycisków START i SELECT, znajdujących się na padzie oznaczonym numerem jeden!

W górnej części konsoli znajduje się gniazdo gier. Kartridże do konsoli Nintendo Famicom posiadają konstrukcję 60-pinową. Z przodu, umiejscowiony jest port rozszerzeń, w którego umieścić można np. Famicom Light Gun, Power Pad, R.O.B. oraz Power Glove. Jest jednak mała liczba gier, które korzystają z wymienionych wyżej akcesoriów. Najbardziej popularnym jest Famicom Light Gun (strzelba świetlna), którego wykorzystuje 17 gier.

Dzięki temu, że Famicom nie posiada blokady regionalnej, możliwe jest uruchamianie na nim kartridży pirackich i nielicencjonowanych. Fakt ten był często wykorzystywany zarówno w Japonii jak i na Dalekim Wschodzie (wszelkie klony produkowane również obecnie). Po wyprodukowaniu pojedynczego układu NES-on-a-chip, w którym zawarto praktycznie całą istotną elektronikę konsoli, jej ceny spadły dramatycznie i rynek klonów zaistniał na dobre.

W Japonii produkcją kartridży zajmowało się sześć firm: Nintendo, Konami, Capcom, Namco, Bandai i Jaleco. Dzięki temu firmy te mogły umieścić na płytkach dodatkowe układy elektroniczne np. VRC 6 i VRC 7 (wyprodukowane przez Konami), poprawiające m.in. jakość dźwięku i zarządzanie pamięcią w niektórych grach.