Prąd spod kół samochodów

Brytyjczycy wymyślili sposób, aby przekształcać energię mechaniczną nacisku kół samochodowych w energię elektryczną. Aby przekształcić jedną energię w drugą konieczne jest użycie platform, które będą wbudowane w nawierzchnię drogi. Każda platforma składałaby się z odpowiedniej liczby uginających się elementów, które będą wgniatane w głąb nawierzchni jezdni, kiedy najedzie na nie samochód. Energia nacisku uruchomi prądnicę, która wytworzy prąd elektryczny. A prąd popłynie np. do sygnalizatorów świetlnych, podświetlanych znaków drogowych, latarń, itp. Peter Hughes, twórca pomysłu, twierdzi, że 10 platform wbudowanych w nawierzchnię drogi jest w stanie dostarczyć tyle samo prądu, ile jedna przyzwoita turbina wiatrowa, gdyż pojedynczy element platformy może (zależnie od natężenia ruchu) wygenerować rocznie energię elektryczną na kwotę 5,8 tys.- 21 tys. funtów brytyjskich.

1987 - konsola TurboGrafx-16 prosto z Japonii

TurboGrafx-16 - nowoczesna konsola 16-bitowa , została wprowadzona do sprzedaży 30 października 1987 roku w Japonii, gdzie znana jest pod nazwą PC Engine.
Charakterystyczną cechą konsoli były jej małe rozmiary, osiągnięte głównie dzięki tylko trzem głównym procesorom o dużej skali integracji (VLSI) oraz używanie niewielkich (szczególnie w porównaniu np. z Atari 5200) nośników danych, znanych pod nazwą "HuCard" lub "TurboChip". Największe japońskie tytuły posiadały do 20 Mbit pamięci ROM. Zwykle używano kart o pojemności 4 lub 8 Mbit.
HuCard zawierał układ scalony, umieszczony niedaleko 38 pinów komunikacyjnych, całości chroniona była przez cienką plastikową osłonkę. Gry na tym nośniku są nadal dostępne dla fanów w USA i Japonii. Wielu użytkowników chwali konsolę za niewielkie wymiary i dobre tytuły arkadowe.
TurboGrafx był pierwszą konsolą na rynku, używającą jako alternatywnego nośnika danych napędu CD-ROM. Łącznie na TurboGrafx wydano 157 gier, zarówno na HuCard jak i CD-ROM. Gry na CD wymagały posiadania konsoli w wersji Turbo DUO (z wbudowanym napędem CD).

Dane techniczne:
CPU: 8-bitowy układ HuC6280A, 1.79 lub 7.16 MHz, zintegrowany z I/O
GPU1: 16-bitowy układ HuC6260 Video Color Encoder
GPU2: 16-bitowy układ HuC6270A Video Display Controller
RAM 8 KB + 64 KB VRAM
Grafika 256 x 256, 320 x 256, 482 kolorów z palety 512, 64 sprite'y
Dźwięk 6 niezależnych kanałów, zarządzany przez CPU
Złącza kartridża, zasilania, telewizyjne, dla pada

1983 - komputer Apple Lisa

Apple Lisa Lisa miała kontynuować sukces odniesiony przez Apple II. Została wprowadzona na rynek w 1983 roku Lisa i nazwana od imienia pierwszej córki Steve'a Jobsa, bądź oficjalniej jako skrót od "Local Integrated Software Architecture". Projekt Lisa został zapoczątkowany w 1978 roku i powoli przeobraził się w potężny na tamte czasy komputer osobisty, pierwszy z zaawansowanym Graficznym Interfejsem Użytkownika (GUI) i sterowany myszką.
Lisa, kosztująca w dniu premiery aż 10 tys. USD, była oparta o procesor Motorola 68000 o częstotliwości pracy 5 MHz, miała cały 1 MB RAM-u (pamiętajmy, że powszechnie dostępne komputery domowe w tym czasie miały najczęściej 48-64 KB pamięci RAM). Pierwsza Lisa miała także dwie dwustronne stacje dyskietek 5,1/4 cala. Napędy te wymagały specjalnych nośników z dwoma otworami pozycjonującymi. Opcjonalnie można było nabyć zewnętrzny dysk twardy Apple ProFile o pojemności 5 MB, oryginalnie zaprojektowany dla Apple III. Późniejsze modele Lisa 2 (krótki opis poniżej) używały pojedynczej stacji dyskietek 3,1/2 cala i opcjonalnie wewnętrznego dysku twardego o pojemności 5 lub 10 MB. W 1984 roku, w czasie kiedy oficjalnie został zaprezentowany Macintosh, Apple ogłosił, że dostarczy darmowe dyski twarde o pojemności 5 MB wszystkim posiadaczom Lisy 1 - bez dysku twardego trudno było efektywnie pracować w środowisku graficznym.
Apple próbował reanimować system wypuszczając model Lisa 2, za połowę ceny pierwszej wersji, z napędem dyskietek 3,1/2" o pojemności 400 kB, 2 MB RAM i twardym dyskiem do 10 MB. W styczniu 1985 Lisę 2 przemianowano na Macintosh XL i wyposażono w emulator programowy pozwalający uruchomić na Lisie system MacOS i pakiet biurowy MacWorks. Rok później komputer wycofano z oferty.

Dane techniczne:

Procesor: Motorola 68000, około 5 MHz
Pamięć RAM na płycie: 512 kB
Maksymalna pamięć RAM: 2 MB
Pamięć ROM: 16 kB
Sloty rozszerzeń: 3
Pamięć masowa: 2 wbudowane napędy dyskietek 5,1/4" 871 KB, zewnętrzny twardy dysk 5 MB
Obraz: wbudowany monitor cz-b 12" 720x360
Dźwięk: układ typu Continuously Variable Slope Demodulator (CVSD)
Pobór mocy: 150 W
Cena początkowa: $9 995

Firmy wybierały tańsze IBM PC, które już wtedy zaczynały dominować na rynku komputerów w firmach. Dla użytkowników prywatnych komputer był za drogi i miał zbyt ubogą bazę programów. Lisę wycofano w sierpniu 1986 roku. Tańszy Macintosh stał się w tym czasie wielkim hitem.

Pocket Mechanic Pro - naprawa systemu dla Pocket PC i Toshiba G900

Pocket Mechanic Pro, to bardzo dobry program do naprawiania systemu Windows Mobile w Pocket PC i Toshiba G900 i podnoszenia wydajności. Umożliwia defragmentację, zwalnianie pamięci RAM i kart pamięci, skanowanie dysku, formatowanie karty pamięci, naprawę bad sektorów, czy też znalezienie nieprawidłowych skrótów systemowych. Pokazuje również obciążenie procesora. Dzięki niemu nie trzeba wymieniać całego oprogramowania lub odtwarzać backupu, aby doprowadzić swoją ulubioną zabawkę do porządku. Od wersji 2.82 oferuje również oczyszczanie np. podwójnych kontaktów i naprawę wpisów w programie Pocket Outlook - bardzo przydatna opcja.

Aplikacja działa w:
* Windows Mobile 6
* Windows Mobile 5
* Windows Mobile 2003 / Second edition
* Pocket PC 2002
* Pocket PC (ARM, MIPS, SH3)

Rozdzielczości wyświetlacza:
* VGA portret(640x480)
* VGA panorama(480x640)
* QVGA portret(320x240)
* QVGA panorama(240x320)
* kwadrat(240x240)
* kwadrat Hi-res (480x480)
Nie sprawiała też problemów w wersji testowej na mojej Toshiba G900 w trybie WVGA.

Polecam, niewygórowana cena w sieci - około 30 USD.
Wiele funkcji i bezpieczna praca.

Więcej informacji tutaj.

Resco Explorer - zamiennik eksploratora plików dla Pocket PC i Toshiba G900

Resco Explorer 2008 7.05 - to płatny, ale wart wydanych pieniędzy, zamiennik standardowego eksploratora plików, w wykonaniu znanej firmy Resco. Można za jego pomocą logować się do serwerów FTP, przeglądać zawartość folderów sieciowych, edytować rejestr i otwierać spakowane pliki ZIP. Obsługuje również port podczerwieni, przez który możemy wysyłać pliki. Udostępnia również katalog Kosz, gdzie przechowywane są usunięte pliki tak jak na komputerze. Ma także możliwość zakładani folderów wirtualnych, zabezpieczonych hasłem i dostępnych tylko dla użytkownika.
Program jest estetyczny i czytelny; jest zoptymalizowany do ekranów dotykowych i obsługi palcem. W zestawie znajduje się również przeglądarka plików graficznych, edytor rejestru, plugin do ekranu Today / Dzisiaj i zoptymalizowana klawiatura.
Polecam, warto. Cena w sieci około 30 USD.

Więcej informacji tutaj.

1993 - konsola Atari Jaguar

Po niezbyt miło przyjętych na rynku konsolach 8-bitowych 5200 i 7800 Atari postanowiło "przeskoczyć" od razu dwie generacje konsol (16 i 32 bitową) i opracować równocześnie dwie konsole ( 32-bitowego Panthera i i 64-bitowego Jaguara). Prace nad drugim urządzeniem postępowały o wiele szybciej, niż się spodziewano, więc Atari zadecydowało o zamknięciu projektu Panther (istnieją tylko egzemplarze prototypowe) i skoncentrowało się na bardziej obiecującej technice 64-bitowej. W 1993 ogłoszono rynkowy debiut 64-bitowego Jaguara (w zasadzie pseudo 64-bitowego, bo tylko wybrane elementy systemu miały taki tryb pracy).
Zapowiedzi, jak również oczekiwania potencjalnej klienteli były ogromne. Atari zapewniało o tym, że nad grami pracuje mnóstwo firm. Wszyscy niemal rozpływali się w zachwytach nad teoretyczną specyfikacją konsoli. Tom, to 64-bitowy procesor RISC zajmujący się grafiką i dysponujący mocą 26,5 MIPS. Sprzętowo można było uzyskać wiele efektów 2D i 3D, min. scrolling ekranu, nakładanie tekstur na dwu- i trójwymiarowe obiekty,skalowanie, obracanie, zniekształcanie oraz pochylanie sprajtów 2D i innych obiektów,cieniowanie oraz oświetlanie obiektów (z jednego lub wielu źródeł światła), przezroczystość. Tom miał renderować do 850 milionów pojedynczych pikseli w ciągu sekundy, przy wyświetlaniu 24-bitowych pikseli wydajność spadała do 35 milionów, w przypadku 32-bitowego koloru do 26 milionów. Rozdzielczość ekranu można było ustalić programowo i zawierała się ona w przedziale 160-800 pikseli w linii. Układ Jerry był specjalizowanym procesorem DSP zbudowanym również w architekturze RISC. Całość (dwa procesory zarządzające - Tom i Jerry) dopełniała 16-bitowa jednostka CPU Motorola 68000 pracująca z zegarem 13,3 MHz.
Produkcją Jaguarów zajęła się znana wszystkim firma IBM.

Jedną z przyczyn porażki rynkowej konsoli był fakt zdecydowania się na kartridże jako nośnik gier (powód podobnie jak w Nintendo 64). Mimo stosowania dosyć wydajnej kompresji (cartridge mieścił do 6 MB danych) większość gier korzystających z imponujących możliwości Jaguara po prostu był mocno obcięta z funkcji. Dlatego też wiele gier było po prostu poprawionymi wersjami wcześniejszych hitów - a nie tego oczekiwał rynek. Warto nadmienić, że we wspomnianym okresie na rynku królowały na rynku Sega MegaDrive i Nintendo SNES ze swoimi 16-bitowymi konsolami o sporych możliwościach. Każdy użytkownik, który musiał korzystać z manipulatora dołączanego do konsoli od czasu do czasu na pewno przeklinał to rozwiązanie - niewygodne i skomplikowane w obsłudze.

Dane techniczne:
* „Tom” – zawierający trzy procesory wideo, częstotliwość 26,59 MHz: jednostka przetwarzania grafiki (GPU) – 32-bitowy, 64-bitowy procesor obiektów, 64-bitowy blitter (akcelerator grafiki 2D), 64-bitowy kontroler pamięci DRAM
* „Jerry” - częstotliwość 26,59 MHz: procesor DSP - 32-bitowa architektura RISC, 8 KB wbudowanej pamięci podręcznej, dźwięk 16-bitowy o jakości CD, blok kontroli zegara, układ UART, kontroler manipulatorów
* procesor Motorola 68000 – CPU, 16-bitowy, częstotliwość 13,295 MHz.
* pamięć RAM – 2 MB, szyna 64-bitowa;
* nośnik (kartridż) – pojemność do 6 MB

Konsola sprzedawana była od listopada 1993 w cenie początkowej 249,99 dolarów amerykańskich. W trakcie sprzedaży konsoli Atari na półki sklepowe trafił napęd CD-ROM oraz JagLink – prosty interfejs umożliwiający grę sieciową na dwóch urządzeniach. Było to jednak za mały, by utrzymać sprzedaż, zwłaszcza po pojawieniu się na rynku Sony Playstation i Sega Saturn, które przewyższały Atari możliwościami.
Po raz kolejny niezrozumiała polityka firmy Atari przyniosła jej straty finansowe, a produkty skazała na szybką śmierć.
Konsola jest obecnie przedmiotem kultu wśród swoich fanów i żyje nadal na rynku klubowym.

1986 - Konsola Atari 7800

Atari 7800 - konsola do gier wideo produkowana od 1986 roku (pierwotnie miała pojawić się w roku 1984, ale spadek sprzedaży gier spowodował przesuniecie tego terminu).
Atari 7800 ProSystem, był próbą odzyskania rynku po nieudanym modelu Atari 5200. Już sam numer 7800=5200+2600 sugerował, że z założenia konsola ta miała łączyć zalety obydwu wcześniejszych modeli - ogromną bibliotekę gier dla 2600 (dzięki kompatybilności sprzętowej z tym modelem) oraz możliwości graficznych 5200. Kompatybilność zapewniał wbudowany układ TIA stosowany w 2600, a odpowiednią jakość grafiki i animacji bardzo zaawansowany jak na tamte czasy układ MARIA - nazwany tak przez firmę GCC. Krokiem wstecz był brak układu dźwiękowego POKEY (dziwna decyzja), co zapewniało przeciętne możliwości dźwiękowe. Pokey nie mieścił się bowiem w obudowie 7800 (?), a najlepsze gry posiadały ten układ wbudowany w kartridżu (sic!). Niestety, również ta konsola nie podbiła rynku; jej opóźniona przez Jacka Tramiela premiera (o całe 2 lata, co w informatyce jest wiekiem) pozwoliła dojść do głosu konkurencji w postaci Nintendo Famicom/NES (które - gdyby nie opieszała polityka - mogło być produktem Atari) oraz pierwszym produktom 16-bitowym.
Również biblioteka nowych gier pozostawia wiele do życzenia, chociaż dzięki umowom z Warnerem wydano kilka hitów. Zabezpieczenie przed produkcją nieautoryzowanych kartridży, mające chronić interes firmy, przyczyniło się do małego zainteresowania produkcją oprogramowania przez niezależnych producentów ze względu na wysokie opłaty licencyjne i wzrost kosztów deweloperskich.
Szkoda, bo konsola mogła być dobrym następcą 2600, tym bardziej, że była solidnie zbudowana i korzystała ze standardowych manipulatorów.

Dane techniczne:
procesor 6502 (wersja specjalna)
prędkość 1.79Mhz, zmniejszana do 1.19Mhz podczas pracy w trybie 2600
RAM 4KB
ROM wbudowany 4KB, kartridże do 32KB
dźwięk poprzez układ TIA (jak w 2600)
grafika poprzez układ MARIA, 320x200, 256 kolorów