1983 - komputer Tomy Tutor / Pyuuta

Cena początkowa: 380 USD
Procesor: TI TMS9995, efektywna prędkość 2.7 MHz
RAM: 16 KB, 64 KB maks.
Grafika: 256 X 192 pikseli, 32 X 24 tekst, 16 kolorów
Nośnik: kaseta magnetofonowa, kartridż
System: Tomy BASIC

Komputer nieznany w Polsce, który był stosunkowo popularny w Japonii, USA i Wielkiej Brytanii. W założeniu zabawka dla dzieci, częściowy klon TI-99, zniszczony przez sukces Commodore 64. Był wyposażony w bardzo wydajny procesor 16-bitowy i miał duże możliwości graficzne. W pamięci miał wbudowany program graficzny Tomy Paint, a na rynku pojawiło się kilka ciekawych gier.
W Polsce biały kruk i ciekawy obiekt do kolekcji.

1982 - komputer Atari 1200 XL

Pierwszy model w nowej linii XL (skrót od eXtended Line), we wczesnych fazach projektu zwany kolejno Z800 i Sweet16.
Wprowadzeniem modelu 1200XL Atari próbowało stać się czołowym producentem komputerów 8-bitowych. 1200 XL pozwalał na uruchamiania większości programów napisanych dla poprzednich modeli - 400 i 800. Zbudowany był na bazie udoskonalonej wersji procesora Mostek 6502 - 6502C i wyposażony w pełne 64 KB pamięci RAM. Pozostawiono jedno złącze dla kartridży (pozostałe były niepotrzebne ze względu na rozbudowaną pamięć) oraz 2 wejścia dla manipulatorów. Dodatkowo 1200XL miał 4 programowane klawisze funkcyjne oraz klawisz HELP, wbudowane programy diagnostyczne oraz demonstracje graficzne w pamięci ROM, i bardzo dobrą klawiaturę (najlepszą wśród rodziny komputerów Atari. Nie miał niestety wbudowanego interpretera BASIC-a, jednak był on dostępny na kartridżu. System operacyjny został powiększony do 16 KB i był to znany z późniejszych modeli XL OS, jednak tu występował z pewnymi błędami i brakami.
Największe wady tego komputera, to dość duża niekompatybilność z programami dla małego Atari (rozwiązana częściowo poprzez translator dołączany później na dysku i dostępny w sprzedaży po 5 USD) oraz nowy port kartridży, utrudniający korzystanie ze starszych produkcji.
W Polsce komputer jest rarytasem kolekcjonerskim, bardzo rzadko goszczącym na Allegro. Łatwiej kupić sprawną maszynę na e-bay. Komputer był oficjalnie sprzedawany jedynie przez 4 miesiące i to wyłącznie na rynku amerykańskim i niedostępny w Europie.
Paradoksalnie wprowadzenie modelu 1200XL spowodowało znaczny wzrost sprzedaży starszego modelu Atari 800. Użytkownicy bali się kupić nowy komputer, aby nie mieć problemów z oprogramowaniem.
Atari wkrótce wprowadziło do sprzedaży modele 600XL i 800 XL, aby zatrzeć złe wrażenie na kupujących. Nowe modele były tańsze w produkcji, w pełni kompatybilne z całym oprogramowaniem, choć jakość ich wykonania była już nieco niższa.

Dane techniczne:
CPU: MOS 6502C, 1.79 MHz
Koprocesory: GTIA (wideo, sprity), POKEY (dźwięk, I/O), ANTIC (wideo)
RAM: 64 KB
ROM: 16 KB (8 KB Basic na kartridżu)
Grafika: tekst - 5 trybów maks. 40 x 24, min 20 x 12; grafika - 12 trybów, maks. 320 x 192 w 2 kolorach, maks. 16 kolorów w 16 odcieniach
Dźwięk: 4 kanały, 3.5 oktawy

1980 - Sinclair wprowadzana na rynek ZX-80

Brytyjska firma Sinclair wyprodukowała najsławniejszy w Europie mikrokomputer domowy dostępny na każdą kieszeń - ZX-80. po raz pierwszy sprzęt pokazano na wystawie komputerowej w Wembley.
Komputer miał procesor NEC 780-C z zegarem 3,25 MHz, 1KB pamięci RAM, rozszerzalnej zewnętrznie do 16KB, oraz 4KB pamięci ROM. Wyjście wideo RF do telewizora umożliwiało wyświetlanie 24 wierszy po 32 znaki monochromatycznego tekstu.
Programy można było zapisywać na standardowej kasecie audio.
Urządzenie to zaprojektował Jim Westwood. Komendy języka BASIC nie były wpisywane tylko wybierane za pomocą kombinacji przycisków - podobnie jak funkcje w naukowym kalkulatorze. Był on popularny wśród hobbystów komputerowych jako narzędzie edukacyjne do nauki informatyki. Maszyna była promowana w jednym z ogłoszeń jako urządzenie mogące sterować nawet elektrownią atomową ;-)
Mimo słabej grafiki i braku jakiegokolwiek generatora dźwięku, mikrokomputer był bardzo tanim i dobrym urządzeniem treningowym dla wielu adeptów nowej dziedziny jaką była wówczas informatyka. Odbiornik TV podłączało się przez wejście RF - generator obrazu użyty w ZX80 miał minimalną część sprzętową i do działania wykorzystywał sztuczki programowe. W rezultacie ZX80 potrafił generować obraz tylko gdy nic nie robił - np czekał na naciśnięcie klawisza. Uruchomienie programu powodowało że ekran gasł, aż do jego zakończenia. Ten problem częściowo rozwiązano w modelu ZX81.
Następcą ZX-80 był komputer ZX-81, bardzo do niego zbliżony możliwościami, choć tańszy. Dostępny był upgrade (w cenie 20% realnego ZX-81) do ZX-81 składający się z 8 kB ROM, nakładki na klawiaturę i instrukcji z ZX-81.
Komputer miał obudowę z białego, delikatnego tworzywa. Była ona wyjątkowo nietrwała.
Sprzedaż ZX-80 osiągnęła 50,000 szt., jednak z powodu bardzo nietrwałej konstrukcji i częstym awariom z powodu przegrzania, sprawne komputery są dziś bardzo rzadkie i posiadają dużą wartość kolekcjonerską.

Dane techniczne

Producent Sinclair (Wielka Brytania)
Rok produkcji 1980
CPU NEC 780-C
RAM 1 kB (901 bajtów dostępnych, rozszerzalna do 16 KB)
ROM 4 kB
Porty we/wy szyna Z80, magnetofon, TV
Zasilanie zewnętrzny zasilacz (9V DC, 600 mA)
Wymiary/waga 167 x 175 x 40 mm / 350g
Język Sinclair BASIC
Tryb tekstowy 32 x 24 (2 linie zarezerwowane na wiadomości systemowe i komendy)
Tryb graficzny 64 x 44 (2 kolory) - semigrafika
Dźwięk brak

1981 - mamy pierwszego "oryginalnego" IBM PC

Historia PC-eta jest stosunkowo krótka, choć jak na warunki rozwoju techniki bardzo dłuuuga. Gdy powstawał - zakładano, że da się sprzedać góra dwa tysiące sztuk. Teraz PC jest standardem w dziedzinie komputerów osobistych na całym świecie.

Ale cofnijmy się najpierw o 100 lat.
W USA, według konstytucji, co 10 lat ma być wykonywany powszechny spis ludności. Ponieważ populacja kraju rośnie, pod koniec XIX wieku spodziewano się, że ten planowany na rok 1890, nie zostanie skończony w ciągu dekady. Rząd Stanów Zjednoczonych postanowił znaleźć sposób na przyspieszenie całego procesu. Zorganizowano konkurs na urządzenie, które tego dokona. Wygrał go Herman Hollerith ze swoją maszyną tabulacyjną. Służyła ona do wprowadzania, sortowania i podliczania danych i wykorzystywała do tego celu dziurkowane karty. Dzięki urządzeniu wyniki spisu udało się opracować w ciągu niecałych 3 lat. Hollerith dzięki swojemu wynalazkowi stał się sławny i bogaty. Założył w roku 1896 firmę Tabulating Machine Company, która po połączeniu z kilkoma innymi stworzyła International Business Machines, czyli po prostu IBM.

Ten zam IBM po niemal 100 latach istnienia...
W nowojorskim hotelu Astoria 12 sierpnia 1981 roku odbyła się premiera pierwszego komputera osobistego firmy IBM. Ociężały moloch, myślący przede wszystkim o dużych systemach, zdołał opracować i wdrożyć projekt PC w ciągu zaledwie 12 miesięcy. Ojcem sukcesu był, tragicznie zmarły w 1985 roku, Philip "Don" Estridge. Wprawdzie prace rozpoczął William Lowe, ale w grudniu 1980 roku szefem laboratorium został Estridge. Postanowił on skorzystać w projektowanej maszynie z ogólnodostępnych części. początkowo miało być sprzedane 1000 sztuk mikrokomputera. Nikt w IBM nie wierzył, że to maleństwo to "komputer na serio". System operacyjny do nowego komputera napisała mała firma Microsoft z Seattle, własność 25-latka Billa Gatesa. Współpraca między gigantem IBM a Microsoftem, złożonym młodych ludzi, nie była łatwa. Dwunastka inżynierów z IBM i Microsoftu wywiązała się z zadania w przewidzianym terminie. Po prostu przerobili istniejący system CP/M, trochę dodali od siebie i praca była wykonana. Dla tysiąca sztuk nie warto było się męczyć bardziej. W podstawowej wersji z sierpnia 1981 roku IBM PC miał 16 kilobajtów (16 kB) pamięci RAM, nie miał twardego dysku, a dyskietka 5,25" miała ogromną pojemność 180 kB i była jednostronna. Monitor wyświetlał tylko dwa kolory - biały i czarny. W opcji można było nabyć magnetofon. Cudo to kosztowało co najmniej 2880 dolarów.
IBM PC nie był pierwszym komputerem na rynku, ani też najlepszym. Firma Apple, której komputery sprzedawały się wtedy świetnie, głównie dzięki sensownym rozwiązaniom technicznym (wkładasz dyskietkę a komputer sam czyta jej zawartość) oraz arkuszowi kalkulacyjnemu VisiCalc, przywitała PC-ta w "The Wall Street Journall" całostronicowym ogłoszeniem: "Witamy IBM. Poważnie." Jednak już po czterech latach dział PC-tów przyniósł firmie IBM 4,5 mld dolarów i zatrudniał 10 tysięcy osób. Dzięki prowadzonej przez IBM polityce udostępniania innym firmom licencji na produkcję podobnych maszyn, IBM ustanowił standard przemysłowy. Wykreował też wiele fortun, w tym największą, należącą do szefa Microsoftu, Billa Gatesa.

Pierwszy IBM PC - model 5150 był tak naprawdę drugim podejściem IBM - pierwsze, model 5100 z 1975 roku był zbyt drogi (minimum 10 tys. USD) i niefunkcjonalny (obudowa walizkowa, miniaturowy ekran cz-b, pamięć taśmowa).

Parametry:
PC - Model 5150
IBM BASIC (Microsoft BASIC-80 w pamięci ROM)
klawiatura: 83 klawisze + 10 funkcyjnych
procesor: 8088
zegar: 4.77 MHz
koprocesor: 8087 (bardzo kosztowna opcja)
RAM: 64 KB (pierwsze egzemplarze 16 KB), 256 KB max. (później 640 KB max.)
ROM: 64 KB
tryb tekstowy: 40 or 80 znaków x 25 linii
tryb graficzny: MDA - standard (2 kolory)lub CGA 320 x 200 / 640 x 200 maks 4 kolory z ośmiu (droga opcja)
wbudowany głośnik - beeper
wymiary: 50.8(S) x 40.6(G) x 14(W) cm
porty: 5x 8 bit ISA, monitor, Centronics, magnetofon
napędy: stacja 160 KB 5.25''
system: MS-DOS, CP/M-86, USCD Pascal
pobór mocy: 63.5W
cena w Wielkiej Brytanii: Ł1736 (1 FDD, monitor cz-b, 1983)

Ciekawostki:
IBM PC dysponował głośnikiem. Dzięki niemu, generując programowo falę prostokątną, komputer mógł wydawać z siebie proste dźwięki, tzw. "piknięcia". PC 5150 dysponował zaledwie jednym kanałem, w którym możliwe było generowanie owych piknięć bez możliwości regulacji głośności. Zdolni programiści, pomimo iż dostali w swoje ręce bardzo prymitywną zabawkę, dążyli do wyciśnięcia z niej znacznie więcej. Udało im się nawet zmusić "PC Speaker" do odtwarzania zapisanych w formie cyfrowej próbek dźwięku.