1975 - komputer IBM 5100

IBM Model 5100 był pierwszym mikrokomputerem tej firmy, protoplastą przyszłego IBM PC. Jest też niekiedy określany jako pierwszy komputer przenośnym, chociaż przy masie około 25 kg może to być "lekkie" nadużycie. Stad niekiedy określa się go jako pierwszy samodzielny i w pełni wyposażony komputer w jednej obudowie.
Maszynę zaprojektowano do rozwiązywania skomplikowanych problemów naukowych, nie dla hobbystów i biznesu. IBM 5100 był wynikiem projektu SCAMP, celem którego było stworzenie komputera przenośnego, na którym można uruchomić język programowania wysokiego poziomu. Nazwa projektu SCAMP pochodziła od Special Computer, APL Machine Portable. Dane można było przechowywać na ćwiercalowych napędach taśmowych.
W sprzedaży było 12 modeli, różniących się wyposażeniem i ceną:
16K A1 - $8,975 B1 - $9,975 C1 - $10,975
32K A2 - $11,975 B2 - $12,975 C2 - $13,975
48K A3 - $14,975 B3 - $15,975 C3 - $16,975
64K A4 - $17,975 B4 - $18,975 C4 - $19,975
gdzie: Ax - język programowania APL w zestawie, Bx - Basic w zestawie, Cx - obydwa języki w zestawie

Dane techniczne:
CPU: moduł układowy IBM - 1,9 MHz
RAM: 16 KB do 64 KB
ROM: 32 KB do 64 KB
Grafika: tekst: 64 x 16, brak trybu graficznego wideo, tryb monochromatyczny
Dźwięk: brak
Nośnik: pamięć taśmowa, pojemność 204 KB, DC600

1981 - mamy pierwszego "oryginalnego" IBM PC

Historia PC-eta jest stosunkowo krótka, choć jak na warunki rozwoju techniki bardzo dłuuuga. Gdy powstawał - zakładano, że da się sprzedać góra dwa tysiące sztuk. Teraz PC jest standardem w dziedzinie komputerów osobistych na całym świecie.

Ale cofnijmy się najpierw o 100 lat.
W USA, według konstytucji, co 10 lat ma być wykonywany powszechny spis ludności. Ponieważ populacja kraju rośnie, pod koniec XIX wieku spodziewano się, że ten planowany na rok 1890, nie zostanie skończony w ciągu dekady. Rząd Stanów Zjednoczonych postanowił znaleźć sposób na przyspieszenie całego procesu. Zorganizowano konkurs na urządzenie, które tego dokona. Wygrał go Herman Hollerith ze swoją maszyną tabulacyjną. Służyła ona do wprowadzania, sortowania i podliczania danych i wykorzystywała do tego celu dziurkowane karty. Dzięki urządzeniu wyniki spisu udało się opracować w ciągu niecałych 3 lat. Hollerith dzięki swojemu wynalazkowi stał się sławny i bogaty. Założył w roku 1896 firmę Tabulating Machine Company, która po połączeniu z kilkoma innymi stworzyła International Business Machines, czyli po prostu IBM.

Ten zam IBM po niemal 100 latach istnienia...
W nowojorskim hotelu Astoria 12 sierpnia 1981 roku odbyła się premiera pierwszego komputera osobistego firmy IBM. Ociężały moloch, myślący przede wszystkim o dużych systemach, zdołał opracować i wdrożyć projekt PC w ciągu zaledwie 12 miesięcy. Ojcem sukcesu był, tragicznie zmarły w 1985 roku, Philip "Don" Estridge. Wprawdzie prace rozpoczął William Lowe, ale w grudniu 1980 roku szefem laboratorium został Estridge. Postanowił on skorzystać w projektowanej maszynie z ogólnodostępnych części. początkowo miało być sprzedane 1000 sztuk mikrokomputera. Nikt w IBM nie wierzył, że to maleństwo to "komputer na serio". System operacyjny do nowego komputera napisała mała firma Microsoft z Seattle, własność 25-latka Billa Gatesa. Współpraca między gigantem IBM a Microsoftem, złożonym młodych ludzi, nie była łatwa. Dwunastka inżynierów z IBM i Microsoftu wywiązała się z zadania w przewidzianym terminie. Po prostu przerobili istniejący system CP/M, trochę dodali od siebie i praca była wykonana. Dla tysiąca sztuk nie warto było się męczyć bardziej. W podstawowej wersji z sierpnia 1981 roku IBM PC miał 16 kilobajtów (16 kB) pamięci RAM, nie miał twardego dysku, a dyskietka 5,25" miała ogromną pojemność 180 kB i była jednostronna. Monitor wyświetlał tylko dwa kolory - biały i czarny. W opcji można było nabyć magnetofon. Cudo to kosztowało co najmniej 2880 dolarów.
IBM PC nie był pierwszym komputerem na rynku, ani też najlepszym. Firma Apple, której komputery sprzedawały się wtedy świetnie, głównie dzięki sensownym rozwiązaniom technicznym (wkładasz dyskietkę a komputer sam czyta jej zawartość) oraz arkuszowi kalkulacyjnemu VisiCalc, przywitała PC-ta w "The Wall Street Journall" całostronicowym ogłoszeniem: "Witamy IBM. Poważnie." Jednak już po czterech latach dział PC-tów przyniósł firmie IBM 4,5 mld dolarów i zatrudniał 10 tysięcy osób. Dzięki prowadzonej przez IBM polityce udostępniania innym firmom licencji na produkcję podobnych maszyn, IBM ustanowił standard przemysłowy. Wykreował też wiele fortun, w tym największą, należącą do szefa Microsoftu, Billa Gatesa.

Pierwszy IBM PC - model 5150 był tak naprawdę drugim podejściem IBM - pierwsze, model 5100 z 1975 roku był zbyt drogi (minimum 10 tys. USD) i niefunkcjonalny (obudowa walizkowa, miniaturowy ekran cz-b, pamięć taśmowa).

Parametry:
PC - Model 5150
IBM BASIC (Microsoft BASIC-80 w pamięci ROM)
klawiatura: 83 klawisze + 10 funkcyjnych
procesor: 8088
zegar: 4.77 MHz
koprocesor: 8087 (bardzo kosztowna opcja)
RAM: 64 KB (pierwsze egzemplarze 16 KB), 256 KB max. (później 640 KB max.)
ROM: 64 KB
tryb tekstowy: 40 or 80 znaków x 25 linii
tryb graficzny: MDA - standard (2 kolory)lub CGA 320 x 200 / 640 x 200 maks 4 kolory z ośmiu (droga opcja)
wbudowany głośnik - beeper
wymiary: 50.8(S) x 40.6(G) x 14(W) cm
porty: 5x 8 bit ISA, monitor, Centronics, magnetofon
napędy: stacja 160 KB 5.25''
system: MS-DOS, CP/M-86, USCD Pascal
pobór mocy: 63.5W
cena w Wielkiej Brytanii: Ł1736 (1 FDD, monitor cz-b, 1983)

Ciekawostki:
IBM PC dysponował głośnikiem. Dzięki niemu, generując programowo falę prostokątną, komputer mógł wydawać z siebie proste dźwięki, tzw. "piknięcia". PC 5150 dysponował zaledwie jednym kanałem, w którym możliwe było generowanie owych piknięć bez możliwości regulacji głośności. Zdolni programiści, pomimo iż dostali w swoje ręce bardzo prymitywną zabawkę, dążyli do wyciśnięcia z niej znacznie więcej. Udało im się nawet zmusić "PC Speaker" do odtwarzania zapisanych w formie cyfrowej próbek dźwięku.

1973 - cud techniki - dysk Winchester

Ten podzespół komputera przetrwał kilka technologicznych rewolucji. Mowa, oczywiście, o twardych dyskach, których zasada działania niewiele zmieniła się od momentu ich powstania.
Protoplastą współczesnego dysku twardego była pamięć bębnowa. W 1956 roku zadebiutował profesjonalny dysk IBM RAMAC 350 (ang. Random Access Method of Accounting and Control), wykorzystujący pięćdziesiąt talerzy o 24-calowej średnicy. Do zapisu i odczytu służyły dwie głowice, przymocowane do ramion, które zapewniały dostęp do miejsc znajdujących się bliżej i dalej od osi obrotu. Całość była duża i ciężka i miała pojemność zaledwie 5 MB.
IBM przedstawił prototyp pamięci dyskowej typu Winchester o pojemności 5 MB w 1973 roku. Dyski miały średnicę zaledwie 5,25 cala. Niezwykle krótki czas dostępu do danych uzyskano przez bardzo dużą prędkość obrotów (10000 obr/min) i unoszącą się na poduszce powietrznej głowicę.
Właściwie nazwa Winchester dotyczy pamięci dyskowej IBM 3340. Oznaczenie "3340" ktoś bystry skojarzył z kalibrem szybkostrzelnego karabinu Winchestera z czasów podboju Dzikiego Zachodu - 33 to kaliber, a 40 to wagomiar pocisku (40 kul z funta ołowiu).
W stosunku do wcześniejszych rozwiązań, w dysku Winchester wprowadzono kilka nowatorskich zmian. Silnik krokowy, napędzający dotąd głowice odczytu i zapisu, zastąpiono rozwiązaniem z cewką, przypominającym układ magnetodynamiczny stosowany w głośnikach. Równie ważne było wprowadzenie systemu korekcji błędów, który pozwalał na używanie talerzy z niewielkimi nieprawidłowościami na powierzchni.

1964 - seria komputerów IBM 360

Ruszyła seryjna produkcja IBM 360, jednolitego szeregu komputerów, różniących się możliwościami i ceną. System operacyjny - znany OS/360, umożliwiał pracę równoległą z podziałem czasu w tradycyjnym trybie wsadowym: należało wprowadzić programy i dane, uruchomić program i czekać na zakończenie przetwarzania.
Był to pierwszy komputer zbudowany głównie z układów scalonych - hybrydowych modułów SLT (Solid Logic Technology). Z modelu 360 wywodzi się seria zminiaturyzowanych maszyn 4Pi, szeroko stosowanych jako lotnicze komputery pokładowe. (m.in. AP-1 z B-52 i wczesnych wersji F-15, oraz AP-101 z wahadłowców kosmicznych).
W 1973 na pokładzie stacji Skylab zainstalowano specjalnie przystosowany IBM 360. Dystans między technologią kosmiczną a ziemską wynosi kilka lat (na korzyśćtej drugiej). Pierwszy wahadłowiec, który swój dziewiczy lot odbył w 1977 roku miał na pokładzie komputer IBM AP - 101. Komputer ten nadal używał pamięci rdzeniowej z lat 60 (sic!). Wymieniono ją na półprzewodnikową dopiero w 1991 roku. Wtedy też wstawiono nowe, sprawdzone procesory IBM 80386. Są one stosowane do dziś.

1959 - prace NASA

NASA rozpoczęła w 1959 roku prace nad skomputeryzowanym systemem obsługi lotów orbitalnych programu Mercury. Głównym wykonawcą został IBM. System zapewniał obliczenia parametrów manewrów orbitalnych, opracowywanie odebranych danych telemetrycznych i obsługę wielu stanowisk roboczych kontrolerów naziemnych - wszystko w czasie rzeczywistym. Opracowanie dużego systemu, złożonego z wielu wspólnie pracujących komputerów różnych typów, urządzeń telekomunikacyjnych i diagnostycznych, miało wielkie znaczenie dla późniejszych prac nad sieciami komputerowymi. Wiele z zastosowanych wówczas technik jest w użyciu do dziś. Pionierski charakter miało także opracowanie i zastosowanie równoległej pracy systemu rezerwowego. Zabezpieczenie było podwójne: w razie awarii obu systemów pozostawał jeszcze uproszczony system awaryjny, mogący realizować najniezbędniejsze funkcje.
Między innymi w oparciu o ten projekt zbudowano IBM 709 - ostatni seryjny komputer lampowy, zbudowany z 20000 lamp elektronowych. Model 709 był szeroko wykorzystywany przez NASA i siły powietrzne USA. Później był on produkowany w wersji tranzystorowej jako IBM 7090 (20000 tranzystorów). Wersja wojskowa, przeznaczona dla systemu wczesnego ostrzegania BMEWS (Ballistic Missile Early Warning System) używała trzech mniejszych (ciekawe :-)) maszyn IBM 1410 do obsługi kanałów wejścia i wyjścia.

Zdjęcie pochodzi z archiwum firmy IBM

1943 - Harvard Mark I i Colossus

Zespół konstruktorów z Harvard University zbudował olbrzymi programowalny kalkulator Harvard-IBM Automatic Sequence Controlled Calculator, znany później jako Harvard Mark I. Maszyna była zbudowana z 750000 części i ważyła 5 ton. Zastosowano przekaźniki (3304 sztuki) i lampy elektronowe. Program wprowadzano z taśm perforowanych, natomiast dane z taśm, kart perforowanych lub dołączanych rejestrów. Programy mogły odwoływać się do dołączanych modułów sprzętowych, realizujących gotowe procedury.
Brytyjscy matematycy z Post Office Research Laboratories zaprojektowali i zbudowali programowalną maszynę Colossus specjalizowaną do dekryptażu depesz kodowanych niemieckimi maszynami Enigma i Lorenz. W poprawionej wersji maszyna mogła także wykonać instrukcję skoku do ustalonego miejsca programu - tym samym można ją uznać za komputer. Colossus był całkowicie binarny - prototyp był zbudowany z 2500 lamp elektronowych i wymagał 4,5 kW mocy.

Technologia CPV - concentrator photovoltaics

Zjawisko, w którym promienie słoneczne, skupione przez zwykłe szkło powiększające mogą zapalić kawałek papieru, wykorzystali inżynierowie z IBM dla zwiększenia energii otrzymywanej z ogniw słonecznych.

Technologia CPV - concentrator photovoltaics, wykorzystująca dużą soczewkę i ogniwo fotowoltaiczne pozwala otrzymać rekordową wielkość aż 230 W energii z jednego centymetra kwadratowego powierzchni solara. Dzięki temu można uzyskać ok. 70 W użytecznej energii elektrycznej. Jest to pięć razy więcej niż przy zastosowaniu dotychczas używanych ogniw słonecznych.
Dużym problemem jest to, że silnie skupione promienie słoneczne powodują bardzo mocne nagrzewanie się ogniw. I tu właśnie IBM zastosował technologię chłodzenia płynnym metalem. Dzięki temu można zmniejszyć temperaturę baterii słonecznych z ponad 1500ºC, co spowodowałoby stopienie ogniwa, do 85ºC.
Dzięki temu rozwiązaniu nowa technologia jest w stanie znacznie zmniejszyć koszty produkcji energii elektrycznej z promieniowania słonecznego, mniejsze farmy baterii słonecznych będą mogły produkować większą ilość energii. A wszystko z korzyścią dla środowiska.