Dla fanów konsoli Sega Dreamcast

Jeżeli lubicie lub wręcz nie możecie żyć bez konsoli Sega Dreamcast, na stronce http://info.sonicretro.org/Special_Dreamcast_Models są dostępne wszystkie modele specjalne tej konsoli. Część z nich została wyprodukowana w bardzo limitowanej liczbie, stąd są dziś białymi krukami na rynku konsolowym.
Tak czy siak warto poczytać !

Colecovision - moduł rozszerzeń - Super Game Module 3

Moduł "Super Game Module 3" miał poprawiać możliwości konsoli Colecovision o dodatkowe efekty dla większego realizmu gier arkadowych.
Niestety - losy finansowe i właścicielskie nie pozwoliły na jego praktyczną realizację. Firma miała przygotowane projekty deweloperskie na 30 nowych gier. Według danych firmy nowy moduł dawał jej 30x większą siłę niż Atari 2600. Moduł był wyposażony w 30 KB pamięci RAM, co umożliwiało projektowanie gier zawierających 100 różnych teł (lokacji).
Moduł miał wbudowaną jednostkę szybkiej pamięci taśmowej, dzięki czemu wgranie pojedynczej gry miało trwać około 10 sekund. Nie zdecydowano się na montaż standardowej stacji dyskietek, ze względu na ich wysoką cenę w owym czasie. W praktyce już na etapie prototypu wystąpiły problemy z kartridżami zawierającymi taśmę magnetyczną.

Sinclair QL ma 25 lat

Sinclair QL obchodzi w tym roku 25 urodziny. Jak na tak poważny wiek, trzyma się nieźle i ma silne grono fanów.
Życzę mu kolejnych 25 udanych lat w dobrej kondycji technicznej i z ogromną rodziną użytkowników !

http://pl.wikipedia.org/wiki/Sinclair_QL
http://www.old-computers.com/MUSEUM/computer.asp?c=199

Dla fanów komputerów MSX

Fani komputerów MSX mogą nadal kupować nowe, oryginalne produkcje na te interesujące maszyny. Pod adresem The MSX Cartridge Shop znajdą wysokiej jakości gry na kartridżach w cenie około 19 Euro za sztukę. Trochę to drogo, ale za to soft jest nowiutki i oryginalny.

1983 - komputer COMX 35

Zdjęcie pochodzi z serwisu: wikipedia.com

Bardzo mało znany komputer i jeszcze trudniej dostępny na rynku. Został zaprojektowany w Holandii przez firmę NOXON AB, a był produkowany w Hong Kongu przez COMX WORLD OPERATIONS LIMITED.
Nie miał trybu graficznego, jego możliwości dźwiękowe były mierne, interpreter Basic-a bardzo uproszczony. Lista minusów była zresztą znacznie dłuższa...
W obudowie komputera wbudowano dżojstik, który był bardzo delikatny mechanicznie. Może właśnie dlatego na komputer ten powstało tak mało gier?
Ciekawym elementem komputera był mikroprocesor, który zrobił karierę w NASA, gdyż był produkowany również w wersjach ekstremalnych - odpornych na wpływ promieniowania kosmicznego i wykorzystywany w komputerach sterujących sond kosmicznych Voyager, Viking i Galileo.
Następcą COMX 35 był COMX PC1, różniący się od poprzednika obudową.

Dane techniczne:
CPU: CDP 1802, 2 MHz
RAM: 35 KB (rozszerzalna do 67 KB). 32 KB dostępne dla programów w Basic-u
ROM: 16 KB
Tryb tekstowy: 40 x 24, 8 kolorów
Tryb graficzny: brak, możliwość symulacji poprzez 64 programowalne znaki użytkownika
Dźwięk: 1 kanał - 8 oktaw, 16 poziomów głośności i efekty dodatkowe
Cena: brak danych

1991 - konsola CD-i

Zdjęcie pochodzi z serwisu: www.tietokonemuseo.net

Na początku lat 90. ubiegłego wieku technologia płyt CD stała się motorem napędowym rynku multimediów. Firmy Pioneer i Philips (Magnavox) starały się zagarnąć część tego rynku wypuszczając na rynek serię urządzeń stanowiących połączenie odtwarzacza CD + VideoCD (VCD) + konsoli do gier. Nazwa "CD-i" oznacza Compact Disc Interactive czyli interaktywne płyty CD. Koncepcja była dobra, tylko technologia wczesnych lat 90. nie pozwalała na jej pełną realizację. Płyty o niezbyt wygórowanej jakości VideoCD można było odtwarzać w większości modeli dopiero po dokupieniu kosztownego wówczas modułu dekodera MPEG-1. Zakup kompletnie wyposażonej maszyny był bardzo drogi, a modele tańsze realizowały tylko część funkcjonalności. Nie było też jednolitości w wyposażeniu dodatkowym (sterowniki, klawiatury, napędy dyskowe). Oferta programowa też była niezbyt bogata. To wszystko wpłynęło na szybkie zniknięcie z rynku większości dostępnych modeli (serii 200, 400, 500, 600) poza wersją 450, która miała pełnić wyspecjalizowaną rolę konsoli do gier. Jednak pojawienie się na rynku konsol Playstation, Saturn i N64 i ten model skazało na wyginięcie.
Sprzętowo konsole były bardzo podobne do rodziny 3DO z wyłączeniem funkcjonalności trójwymiarowej. Stąd większość gier polegała na interaktywnych sterowaniu odtwarzaną sekwencją filmową, wcześniej zapisaną na płycie CD. W tamtych czasach powstały hity znane również z komputerów PC - Mad Dog MaCree, Dragon's Lair i Burn Cycle. Gry te, poza niezłą oprawa graficzną, były jednak zbyt liniowe, aby przyciągnąć większą liczbę graczy. Pojawiło się też sporo programów edukacyjnych, jednak nie były one również szczególnie wciągające. Prawdopodobnie zawiniła ograniczona pojemność płyt CD i niedostateczne możliwości systemu operacyjnego konsoli.
W sumie nabywców znalazło podobno 570 tys. jednostek.
Pierwszy odtwarzacz CD-i Phillipsa został wypuszczony na rynek w roku 1991, a jego cena wynosiła wtedy około 700 USD. W pełni wyposażone modele swobodnie przekraczały kosmiczną barierę 1000 USD.
Działające odtwarzacze można od czasu do czasu spotkać na Allego. Konsolkę w niezłym stanie można nabyć już za około 100 zł, jednak będzie ona zapewne służyła przede wszystkim jako oryginalny odtwarzacz CD, zamiast stanowić konsolę do gier.

Dane techniczne:
CPU: 16-bitowy 68070 15.5 MHz
Grafika: układ MCD 212, rozdzielczość 384×280 do 768×560, kolory 16.7 miliona z czego 32,768 jednocześnie na ekranie
Dźwięk: układ MCD 221, 8 kanałów ADPCM, rozdzielczość próbek 16-bitowa
System operacyjny: CD-RTOS (oparty na Microware OS-9)
Pamięć: 1 MB RAM, CD-ROM pojedynczej prędkości

Konsola Treamcast, kopia Sega Dreamcast

Zdjęcie pochodzi z serwisu: www.dreamcast-scene.com

Treamcast był chińskim klonem znanej konsoli Dreamcast clone from China. Ten niewielki system miał zintegrowany wyświetlacz LCD o przekątnej 5", akceptując oryginalne kontrolery Dreamcast, wyroby firm trzecich oraz kontrolery Treamcast, będące pod względem wyglądu kopiami kontrolerów z Sega Saturn.
Zastosowany wyświetlacz LCD TFT był zaadoptowanym wyświetlaczem z Sony Playstation.
Konsola była dostępna w sprzedaży (być może nadal jest) poprzez kilka stron internetowych zlokalizowanych w Hong Kongu i Kanadzie. Nie widziałem jej na rodzimym Allegro, ale jest czasami dostępna na ebay. Ostatnia dostępna wersja kosztowała umiarkowane 170 USD, zwłaszcza, ze zastosowany ekranik TFT firmy Samsung jest świetnej jakości. W sumie jest to ciekawa propozycja dla wielbicieli konsoli Sega Dreamcast za rozsądne pieniądze.

Więcej informacji tutaj i tutaj.