Intel uruchomił seryjną produkcję udanego ośmiobitowego mikroprocesora 8080. Układ zawierał 6000 tranzystorów i był taktowany sygnałem do 2 MHz. Na ten mikroprocesor czekał już pierwszy domowy mikrokomputer, Altair 8800 (prod. MITS), sprzedawany w postaci zestawu do samodzielnego montażu.
Prawie jednocześnie Motorola wypuściła podobny, acz znacznie sprawniejszy, mikroprocesor typu 6800. Procesor ten przyjął się w zastosowaniach profesjonalnych równie dobrze, jak w mikrokomputerach domowych i sterownikach sprzętu powszechnego użytku. Mikroprocesor miał 78 instrukcji, włącznie z nieudokomentowaną instrukcją testu szyny HCF (Halt and Catch Fire). Model ten został zastąpiony modelami Motorola 6801 i Motorola 6803. Na projekcie tym był oparty MOS6502, ale miał o jeden rejestr danych mniej i o jeden rejestr indeksowy więcej.
8080 był rozszerzeniem konstrukcji 8 bitowego mikroprocesora i8008, z którym był zgodny w asemblerowych programach źródłowych, tak samo jak 16 bitowy i8086 i wszystkie procesory wywodzące się z niego był zgodny z procesorem 8080 na poziomie asemblerowego kodu źródłowego.
Wymagał dwóch pomocniczych układów scalonych, do skonstruowania pracującego układu.
Charakterystyka
* słowo 8-bitowe
* 72 instrukcje
* bezpośrednie adresowanie pamięci o pojemności do 64 KB
* arytmetyka dwójkowa i dziesiętna kodowana dwójkowo (BCD)
* 8 rejestrów programowych dostępnych dla programisty
* cykl pracy 2μs, wymuszany przez 2-fazowy zegar zewnętrzny
* częstotliwość zegara 2-3 MHz (podstawowy cykl rozkazowy - 4 takty)
* 3 napięcia zasilające: +5V, +12V, -5V
* ubogi zestaw trybów adresowania i nieuporządkowana lista rozkazów
* konieczność stosowania dodatkowych układów: zegar i sterownik systemu
Firma Zilog wyprodukowała mikroprocesor Z80 - zgodny z procesorem 8080 oraz będący jego udoskonaleniem. Z80 powstał na fali entuzjazmu wywołanego przez mikroprocesor Intel 8080. Wtedy to grupa pracowników Intela odeszła od firmy, by założyć własne przedsiębiorstwo o nazwie ZiLOG. W nowej firmie opracowano projekt mikroprocesora opartego na Intel 8080. Nowy układ o nazwie Z80 wszedł do sprzedaży w lipcu 1976 roku i natychmiast szturmem zdobył rynek.
W Polsce pod koniec lat 70. zakłady półprzewodnikowe CEMI produkowały mikroprocesor o nazwie MCY7880 w pełni zgodny z 8080 oraz dodatkowe układy wspomagające zgodne z układami Intela.
ALTAIR 8800 był zestawem komputerowym do własnoręcznego montażu, opracowany pod koniec 1974 r. w firmie Micro Instrumentation and Telemetry Systems (skrót MITS, z założycielem Edem Robertsem).
Zestaw, kosztujący 400 USD, zawierał 8-bitowy mikroprocesor Intel 8080. Jeden z założycieli MITS, Ed Roberts, zdołał umówić się z Intelem, że będzie kupował od nich procesory 8080 w cenie 75 dolarów za sztukę. "Klasyczna" wersja CPU kosztowała wtedy 360 dolarów. Taka umowa opłaciła się jednak Intelowi, gdyż dostarczał on MITS wyłącznie układy z uszkodzoną obudową (ale działające normalnie).
Ogłoszenie o nowoczesnym komputerze Altair pojawiło się w piśmie Popular Electronics w styczniu 1975 roku. Komputer momentalnie zyskał olbrzymią popularność. Aby przełamać zastój w interesach, MITS musiał sprzedać 200 maszyn w przeciągu roku - tymczasem tylko w ciągu pierwszego miesiąca od publikacji do firmy przyszły tysiące zamówień!
W 1975 został uzupełniony o napisany przez malutką wówczas firmę Billa Gatesa i Paula Allena interpreter Microsoft MBasic, znany też jako Altair BASIC. W odróżnieniu od dzisiejszych komputerów Altair nie posiadał klawiatury i monitora. Jego obsługa odbywała się poprzez przełączniki z przedniej części komputera. Firma zdołała sprzedać ok. 10 tys. egzemplarzy zestawu, co było wielkim sukcesem rynkowym. Maszyna ta jest dziś uznawana jako pierwszy komputer osobisty.
Altair 8800 posiadał duże możliwości rozbudowy np. kości pamięci RAM 1, 2, 4, 16 kB oraz możliwość podłączenia magnetofonu jako pamięci masowej a później dyskietek.
Mimo swej technicznej niedoskonałości Altair 8800 wymieniany jest jako urządzenie, które zainicjowało rewolucję komputerów osobistych. Na miano to zasługuje choćby dlatego, że spełniał pragnienie posiadania „prywatnego mózgu elektronowego”. Wcześniej dostęp do komputerów i ich zdolności obliczeniowych mieli tylko przedstawiciele establishmentu: wojska, agencji rządowych, banków, instytutów naukowych.
Twórca MITS Ed Roberts sprzedał firmę w 1977 roku i został miejskim lekarzem. Produkcja komputera Altair została wstrzymana po dwóch latach.
MITS został wykupiony przez Pertec Computer Corp. w maju 1977 r. (w tym roku MITS wypracował obrót 13 mln dolarów). Częste zmiany nazwy, kierownictwa i strategii rynkowej odbiły się negatywnie na sprzedaży. Pertec chciał od systemów dla hobbystów przejść do zastosowań biznesowych i wypuścił MITS 300/25 Small Business System (model 8800b z podsystemem napędu dyskietek o oznaczeniu 3202) oraz MITS 300/55 (zawierający ponadto 14-calowy twardy dysk Pertec DC-3000). Sytuacja na rynku była już jednak dla Perteca niekorzystna, pojawiały się inne, atrakcyjniejsze konstrukcje, oparte mniej lub bardziej na wzorcu Altaira. Firma zaprzestała produkować komputery z rodziny Altair w lipcu 1978.
Istniała również wersja MITS Altair 680 wyposażona w procesor Motorola 6800, która nie zdobyła jednak większej popularności.
